Start-up parası dediğin miktar için, aylık eve verdiğim kira, yemem-içmem, harici öğrencilik masraflarım ve yaşam masraflarımdan bir miktar kalması lazım değil mi? Maalesef ülkemizde devletin verdiği 170 TL aylık katkı payı ile minumum düzeyde sefalet çekerek bir öğrencilik yaşıyorsunuz. Ben bu masraflarımı minumuma indirgemeye çalışıpda bir öğrenci yurduna yerleşsem, bu seferde internet erişimim olmuyor. İşte burası en zor nokta.

Çağlar bey, ilginiz için teşekkür ederim. Friendfeed üzerinden yorumlara da karşılık verdim.

Ama internetten guzel paralar kazaniyorum demissin. aylik 1000-2000 kazanabiliyorsan ogrenci oldugunu da goz onunde bulundurup cok rahat bir start-up parasi cikarabilirsin. Projelerim yapilmis yada google daha iyisini yapar diye dusunme. Facebookta da status update vardi ama Twitter daha sonra sadece status update le facebook un satin almak istedigi ama alamadigi bir sirket oldu.

Burdan da Caglar Bey’e sesleniyorum. Turkiyede neden YCombinator tarzi bir VC yok? gercek sifir sermayeli arkadaslar sizin gibi angellara yada golden horn gibi VC lere basvuramiyor cunku belki launch edilmemis ve gelir modellerini kestirememis oluyorlar. Ama bunlari sorgulamadan once ufak bir seed parasi ile en azindan launch asamasini gecebilseler sonradan gelir modellerini twitter gibi oturtma sanslari var. Cok uzun oldu

Tesekkurler

Açıkcası artık bu tarz etkinlik ve organizasyonların bir yararının olacağına inancımı kaybettim.

1999 yılında ilk bilgisayarımı aldığımda hissettiğim heyecan, 2001′de internete ilk girdiğimde hissettiğim heyecan 2003′de tasarım öğrenip yaptığım ilk tasarımdan(!) aldığım heyecan artık çok uzakta. Tam 6 yıl öncesinde kaldı.

Bende hayallerle başladım internet dünyasına. Çok güzel projelerim vardı, düşünüyordum. Hayal ediyordum. Amaç insanlara yararlı bir şeyler yapmaktı, şirketlerin satış miktarlarını artıracak projeler çıkarmaktı. Oturdum, onlarca projeler çıkardım. 2005 yılının son çeyreğinde insanların internet üzerinden iletişime muhtaç olduğunu bir noktada tüm insanları toplamak gerektiğini düşündüm. Oturdum, düşündüm, buldum ancak yapamadım. Çünkü kimse 18 yaşındaki birinin bir şeyler yapabileceğine inanmıyordu. Kimse internete inanmıyordu o zamanlar.

Hep olduğu gibi zaman hızla aktı geçti, internetin önemi arttı. Benim hayalimdeki projeler gelişmiş şekliyle piyasaya çıktı. “Ben bunu düşünmüştüm”, “Evet bunun hayalini kurmuştum”, “Tam düşündüğüm gibi” demekten kendimi alamadım her gün yeni bir şey öğrenince.

Benim tek eksiğim internetin “imkansızlıklar dünyasında” büyümemdi. Yeterli kapitalimin olmayışı sonucu çevremde olanlara seyirci kalmamdı. Ama ben hala inancımı yitirmemiştim ve bir şeyler düşünüyordum.

Sonra bir gün o “acı” gerçeği farkettim. Yurtdışında mevcut projelerin birebir “kopyalanıp” kapital desteği ile ülkemizde “futurist” olunduğunu, aileden gelen sosyal çevre ile kurulan internet reklam firmasının ülkemizde “internet reklamcılığını keşfetmiş” muamelesini gördüğünü, ısrarla sektörün önünü yıllarca tıkamış bir internet hizmetleri şirketinin “ülkemizin internet gururu” olduğunu anladığım gün bende tüm şevkimi kaybettim.

İstanbul’da yetişmiş ve eğitim almış biri olarak şu an Anadolu’nun tam ortasında unutulmuş bir üniversitede hayatta eğitimini alacağım aklıma gelmeyecek bir bölümde öğrenciyim. Hayallerimin çok uzağında bir yerdeyim.

Evet şu an internet sayesinde güzel miktarlar kazanıyorum ancak benim istediğim hiçbir zaman insanlara kontör vaad ederek para kazanmak olmadı. Kendimi kanıtlamak için hep “o” fırsatı bekledim ancak o da bir türlü gelmedi.

Şahsen bugün Google çalışanlarının birçoğunun tahmin edildiği gibi “ultra zekaya sahip” olduklarını düşünmüyorum. Onların benden tek farkı ellerinde fırsat olması ve uygun koşullar sağlanması.

Orada insanlar yetenekleri doğrultusunda geliştiriliyorken burada birilerinin istediği gibi yetiştiriliyorlar. Evet şu bir gerçek bir üniversite öğrencisi kız arkadaşıyla veya arkadaşlarıyla vakit geçirmeyi daha cazip bulabiliyor ancak içten içe hepsi “geleceği” düşünüyor. Bence mesele üniversitelere gidip “web 2.0″ anlatmak değil, internetin nasıl bir gelecek olacağını benimsetmek önemli olan.

Hayat hikayemle sizi sıktığım için özür dilerim ancak bunları anlatmak için doğru zaman olduğunu düşündüm.

Okuduğunuz için teşekkür ederim.

Saygılarımla

Biz sürekliliği olan,kaliteli ve ilgili işlerden bahsediyoruz..Yılda 10.000 lerce dolar kazanıyor olabilir,eğer bu her yıl sürüyorsa ve ismi girişim ise ayrica vergisini ödüyorsa eleman calistiriyorsa o zaman hak ettiği yeri alır ve ismi gerçekten internet girişimi olur.Böylece Dünya’da internet girişimlerine katkıda bulunabilir,saygın bir yere gelebiliriz.

Yoksa internet üzerinden farklı yollarla para kazanan milyonlarca liseli genc bulabiliriz,amaç ticari değeri olan büyümeye yatkın,kendinden söz ettirecek ve ileride borsada yer alacak projeler girişimler çıkarmaktır…

Sayın Caglar Hocam ve diger kanı önderleri sayesinde bahsettiğim konu ülkemizde hak ettiği yere mutlaka gelecektir..

Saygılar benden..